به گزارش متادخت؛ سریال «بامداد خمار» را نمیتوان بدون توجه به جسارت زنانهای که در شکلگیری آن نقش داشته، ارزیابی کرد. این اثر اقتباسی از رمانی است که از دل تجربهها و عواطف یک زن برآمده و اکنون با نگاه و روایت زنی دیگر جان تازهای گرفته است. همین پیوستگی زنانه، از نویسنده کتاب تا کارگردان اثر، خود رویدادی قابل تأمل در فضای فرهنگی ماست؛ نوعی گفتوگوی میاننسلی که از متن ادبی آغاز میشود و در قاب تصویر تداوم مییابد. انتخاب این رمان از سوی “نرگس آبیار”، آن هم پس از سالها محبوبیت و ماندگاری در ذهن و خاطره جمعی زنان ایرانی، نشان میدهد روایتهای زنانه در سینما همچنان زندهاند و تنها نیازمند فرصتی برای بازخوانی و شنیدهشدن دوباره هستند.
جانبخشیدن دوباره به روایتی ادبی و محبوب، یادآور آن است که اقتباس همواره سفری پرریسک و در عین حال امیدبخش است؛ مسیری میان رؤیای نویسنده و تفسیر کارگردان، که میتواند به آفرینشی ماندگار یا تجربهای قابل تأمل بینجامد.
