رسانه‌های خارجی با ذره‌بین به دنبال شکاف‌ و تفرقه می‌گردند تا جامعه‌ ایران را به دو طیف آشتی‌ناپذیر و روبه‌روی هم تقسیم کنند.

موج نمایش جشن‌های دوستی و زندگی مشترک یک هدیه شیک و زیبا با بوی ناخوشایند است؛ اما متأسفانه نمی‌توان در اینستاگرام بویی حس کرد.

تنها یکدلی بر آمده از ایستادن زیر بیرق واحد است که می‌تواند اضطراب‌های اقتصادی در جامعه را مهار کند.

تجربه میدانی حوادثی که سال گذشته پی در پی اتفاق افتاد نشان می‌دهد، نسل جوان در سهم‌خواهی از مشارکت اجتماعی و سیاسی مصمم است.

اقتدار دفاعی و انسجام اجتماعی، ستونی است که سقف گفت‌وگو، نقد و مطالبه‌گری بر آن بنا می‌شود.

شجاعت این نیست که از کشتن یک حیوان بی‎‌پناه لذت ببری؛ این کار، اهریمنی است! اگر انسان باشی، چگونه می‎‌توانی از چنین کاری خوشحال شوی؟

کتک زدن که قرن‌ها پیش به‌عنوان آخرین راهکار روانشناختی برای التیام خانواده بوده، امروز مصداق بارز «خشونت خانگی» و نقض آشکار امنیت روانی و جسمی زن است.

رسانه‌های رسمی در به تصویر کشیدن زنان تراز انقلاب، اغلب یا به قدیس‌سازی‌های دست‌نیافتنی روی آورده‌اند یا کاریکاتورهایی کلیشه‌ای و تک‌بعدی ارائه داده‌اند.

از ریشه‌های طبقاتی سلامت و تنهایی ۱۰ درصد سالمندان تا روایت‌های زنانه از انزوا، همگی نشان می‌دهد سیاست‌گذاری‌ها باید از «مراقبت‌محوری» به سمت «مشارکت اجتماعی» تغییر مسیر دهند.

جشن اول مهر مدارس باید صدای خنده بچه‌ها باشد نه صدای تجملات و دوربین‌ها و تشویق بزرگ‌ترها.