به گزارش متادخت، در گفت‌وگو با فاطمه سلیمانی، نویسنده و مدرس داستان‌نویسی، به بررسی حضور زنان در حماسه‌های دیروز و امروز و ضرورت ثبت و روایت نقش‌آفرینی آن‌ها پرداختیم؛ از زنانی که در سال‌های دفاع مقدس، دور از خط مقدم و در پشت جبهه‌ها فعالیت می‌کردند تا زنانی که امروز در میدان‌های مختلف حضور دارند و خودشان دست به ثبت و روایت لحظه‌های حماسی می‌زنند.
در سال‌های دفاع مقدس، بخش مهمی از فعالیت زنان در پشت جبهه‌ها شکل می‌گرفت؛ فعالیت‌هایی که با وجود اهمیت و تأثیرگذاری، کمتر در قالب روایت‌های داستانی و ادبی به تصویر کشیده شدند. بسیاری از این زنان، قهرمانان روایت‌هایی بودند که شاید هیچ‌وقت نوشته نشدند. امروز اما شکل حضور زنان تغییر کرده است. آن‌ها نه‌تنها در میدان حضور دارند، بلکه در فعالیت‌های رسانه‌ای، تولید محتوا، ثبت تصاویر و روایت اتفاقات نیز نقش‌آفرینی می‌کنند.
سلیمانی در این گفت‌وگو با اشاره به پررنگ‌تر شدن حضور زنان در میدان، بر اهمیت روایتگری آن‌ها تأکید می‌کند. به باور او، وقتی زنان خودشان روایتگر تجربه‌ها و لحظه‌هایی باشند که در آن حضور داشته‌اند، احتمال فراموش شدن این تجربه‌ها کمتر می‌شود. به‌ویژه آنکه نویسندگان و راویان زن امروز فرصت بیشتری برای ثبت و بازتاب این تجربه‌ها دارند.
او همچنین از نیاز جامعه به روایت‌های حماسی و شورآفرین می‌گوید؛ روایت‌هایی که بتوانند هیجان، امید و انگیزه حضور را زنده نگه دارند. از نگاه او، برای ثبت درست لحظه‌های مهم و باشکوه، باید نویسندگان و راویان را به متن اتفاقات نزدیک کرد تا بتوانند آنچه را از نزدیک دیده و تجربه کرده‌اند، به داستان و روایت تبدیل کنند.
این گفت‌وگو تلاشی است برای پرداختن به یک پرسش مهم: چه کسی قرار است روایتگر حضور و حماسه زنان باشد، اگر خود زنان روایت خودشان را ننویسند؟