به گزارش متادخت، سایت دویچه وله فارسی- رسانه نزدیک به سازمان جاسوسی آلمان- در مطلبی با عنوان « زنکشی، پدیدهای که آلت قتالهاش در دستان حکومت است نه مردان» نوشت:«”قتل یک زن میانسال توسط همسرش در تبریز”. “قتل یک زن جوان توسط همسرش در بندر عباس و به آتش کشیدن جسدش”. “قتل فجیع یک زن با انگیزه ناموسی در سنندج”. “یک مرد همسر و سه فرزند دخترش را به قتل رساند”. “قتل یک زن جوان در بجنورد با انگیزه ناموسی” و …اینها تنها مواردی اندک از آمار عجیب قتل زنان به دست مردان در کشور ایران هستند، آنهم آمارهای رسمی. زیرا در بسیاری از مواقع اینگونه قتلها اصلا به ثبت نمیرسند.
بر اساس گزارش روز سی و یکم تیرماه “روزنامه اعتماد”، در سه ماه نخست سالهای ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ حداقل “۸۵ مورد زنکشی” که در ادبیات حکومت به آن “قتل ناموسی” گفته میشود، در استانهای مختلف ایران به ثبت رسیده است.»این رسانه ضد ایرانی در ادامه به نقل از روزنامه اعتماد نوشت:«این گزارش با تاکید بر این که اینگونه قتلها در ایران طی سه سال اخیر سیر صعودی داشته، عاملان آنها را همسر زن مقتول، پدر و یا برادر او معرفی کرده است. در این گزارش به پراکندگی جغرافیایی قتلها نیز اشاره شده، به طوری که طی سه ماهه نخست سال ۱۴۰۳، بيشترين تعداد قتلها در شهرهای “اروميه، تالش، تبريز، مشهد، ايرانشهر و تهران” رخ داده است.”تهران با ۵ مورد زنكشی” در صدر اين آمار بوده است.»
این چندمین بار است که رسانه های غربگرا در داخل کشور در اقدامی تأمل برانگیز با رسانه های معاند، همصدا و همراه می شوند. نکته قابل توجه اینجاست که این دو طیف، بر گسل جنسیتی تمرکز کرده اند. به نظر شما این همصدایی اتفاقی است؟!اقدام سایت دویچه وله فارسی در سیاه نمایی وضعیت زنان در ایران در حالی است که آلمان از رکوردداران نقض فاحش حقوق زنان در جهان است. بر اساس دادههای پلیس جنائی فدرال آلمان (BKA)، این کشور یکی از بالاترین نرخهای قتل زنان در اروپا را دارد.
به گزارش «سیانان»، بر اساس یک بررسی جدید در آلمان، یکسوم مردان جوان در این کشور خشونت علیه زنان را قابل قبول میدانند. کارشناسان و صاحبنظران، نتایج این نظرسنجی را تکاندهنده خواندند.رهبر معظم انقلاب – ۲۶ دی ۱۳۶۸- در دیدار جمعی از بانوان پزشک بهمناسبت میلاد حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) فرمودند: «تا دهههای دوّم این قرن در هیچ جای اروپا هیچ زنی حقّ رأی دادن نداشت، حقّ صرف کردن مال خودش را نداشت؛ از دهه دوّم، یعنی از سالهای ۱۹۱۶ یا ۱۹۱۸ به بعد، یواشیواش در کشورهای اروپایی شروع شده که به زن حق بدهند برای اِعمالِ نظر، برای تصرّف در سرمایه خودش، برای حقوق اجتماعی متساوی با مرد، چون خیلی دیر از خواب پا شدند، مثل اینکه میخواهند این عقبافتادگی از لحاظ زمان را با جنجالهای دروغی جبران کرده و پُر کنند.»
منبع: فارس
