به گزارش متادخت، احساس شادکامی برای بانوان، مفهومی فراتر از یک احساس شخصی، نقشی بنیادین در استحکام و پویایی جوامع ایفا مینماید. شادکامی، به عنوان یک حالت عاطفی مشتمل بر احساس رضایت، خشنودی و نگرش مثبت به زندگی، مستقیماً با سلامت روان و به تبع آن، کیفیت زندگی خانواده و اجتماع مرتبط است. مطالعات نشان میدهند عوامل متعددی از جمله تفاوتهای جنسیتی، وضعیت تأهل، جایگاه و پذیرش اجتماعی، میزان رضایت از زندگی، کیفیت ارتباط با همسر و بهرهمندی از اوقات فراغت، بر میزان شادکامی زنان تاثیرگذارند. با این وجود، در برخی جوامع، دستیابی به شادکامی برای زنان با موانع متعددی مواجه است. باید در نظر داشت که ایجاد فرصتهای برابر و بسترهای مناسب جهت دستیابی به احساس شادکامی برای زنان، نه تنها یک ضرورت فردی، بلکه یک سرمایهگذاری اساسی برای ارتقای سلامت و توسعه پایدار جامعه محسوب میشود. امروزه، مسئله شادکامی زنان به یکی از دغدغههای اصلی مبدل گشته است. علیرغم تصور عمومی که شادکامی را صرفاً در تفریح و لحظات خوش خلاصه میکند، این مفهوم در معنای عمیقتر، به احساس رضایت درونی، آرامش خاطر و امید به آینده بازمیگردد. در شرایطی که زنان در دسترسی به امکانات تفریحی و اجتماعی با محدودیتهایی روبرو هستند، پرسش اساسی این است که نهادهای سیاستگذار در این زمینه چه مسئولیتهایی بر عهده دارند؟ پاسخ به این پرسشها، نیازمند بررسی دقیقتر چالشها و ارائه راهکارهای عملی و مبتنی بر شناخت عمیق از نیازهای زنان جامعه است.
-مصاحبه با دکتر کمیل حسینی
