به گزارش متادخت، کتاب «زن در نگاه روشنفکران» اثری است برگرفته از نگاه روشنفکران دینی نسبت به زنان. نویسنده این اثر تنها به نقد و تحلیل موارد مهم و کلیدی در دیدگاه روشنفکران پرداخته است و سعی کرده آن بخش از مبانی نظری روشنفکران را که به گونه‌ای با مسائل زنان عجین شد است تبین و تفسیر نماید.

نویسنده برای این کتاب از منابع گوناگونی بهره گرفته است که شامل کتاب‌ها، نشریه‌های داخلی و همچنین نشریه روشنفکران ایرانی خارج از کشور چون آوای زن و کتاب‌های دیگری که با موضوع زنان به چاپ رسیده است، می‌شود.

این کتاب در سه بخش تنظیم و منتشر شده است. در بخش اول به پیشینه جریان روشنفکری در مسائل زنان در غرب و ایران پرداخته شده و در بخش دوم مبانی نظری روشنفکران در مسائل زنان و به ویژه روشنفکران دینی در سه محور(مبانی روش شناختی، مبانی دین شناختی و مبانی فلسفی) مورد توجه قرار گرفته است؛ همچنین در فصل سوم چشم انداز روشنفکران ایرانی در محورهایی چون مسائل فرهنگی، آموزشی، تربیتی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فقهی حقوقی بررسی شده است.

در بخش‌هایی از کتاب آمده است:

«به طور کلی نوع و نگاه و برخورد روشنفکران را نسبت به مسائل زنان در ذیل دو عنوان می‌توان بررسی کرد: برخورد سیاسی و برخورد فرهنگی-اجتماعی.

در برخورد سیاسی، پاره‌ای از روشنفکران با مسائل زنان نه با دغدغه‌های فرهنگی و اجتماعی بلکه با رویکرد سیاسی مواجه می‌شوند. این گروه از روشنفکران پیش از آن‌که درپی دفاع از حقوق زنان باشند از آن به مثابه اهرمی برای مبارزه و اعلام مخالفت با نظام اسلامی بهره می‌برند و راهبرد رهایی زنان را امری سیاسی می‌انگارند و از این رو راهبردهای فرهنگی را جز داروهای موقتی و التیام‌بخش نمی‌دانند. به تعبیر دیگر، پرداختن به مشکلات و مسائل زنان برای آن‌ها یا اصولاً موضوعیتی ندارد و یا اگر به مسائل زنان هم اهمیتی می‌دهند، راهی جز برخورد سیاسی برای حل آن در نظر نمی‌گیرند، مشکل اصلی از دیدگاه آن‌ها ساختار نظام اسلامی و حاکمیت دین است؛ یا آن را نابرابر و مردسالارانه تلقی می‌کنند و یا اساساً با هدفی سیاسی در پی براندختن این نظام و ضدیت با دین هستند».

زن در نگاه روشنفکران

زهرا تشکری