به گزارش متادخت، شیفت شب برای مادران مشکلات عدیدهای به دنبال دارد. این امر تعادل میان کار و زندگی را مختل ساخته و فرصت کافی برای رسیدگی به امور فرزندان و خانواده را از ایشان سلب میکند. علاوه بر این، کمبود خواب و خستگی مزمن، سلامت جسمی و روحی مادران را به مخاطره انداخته و میتواند منجر به کاهش تمرکز و افزایش سطح استرس گردد.از همین رو پویشی در فارس کاربری پویشی ثبت کرده است که خواستار بررسی تبعات شیفت کاری شب برای مادران و تأثیر آن بر تربیت فرزندان را خواستار بررسی شده است.ثبت کننده این پویش نوشته است: بر چه مبنایی شیفت کاری شب برای مادران در جامعه اسلامی تعیین میشود؟ آیا این تصمیم به معنای ضایع شدن حقوق زنان و ظلم به کودکان و نوجوانان نیست؟ آیا مادران با شیفت کاری شب در طول روز انرژی کافی برای تربیت و رشد اخلاقی فرزندان خود دارند؟ آیا یکی از دلایل اصلی وضعیت بیهویتی فرزندان در فضای مجازی، به دلیل عدم حضور مادران در خانه نیست؟ گفتنی است؛ در بیشتر شرکتهای خصوصی، ساعات کاری خانمها 12 ساعت است. بسیاری از زنان، بهویژه مادران متأهل که فرزند دارند، ترجیح میدهند 8 ساعت کار کنند، اما مدیران شرکتها به آنها تهدید میکنند که اگر نمیخواهند بمانند، باید بروند. تنها مادرانی که مدرک تحصیلی بالاتری دارند، به کارهای اداری میپردازند، در حالی که مادرانی با تحصیلات کمتر مجبورند در خط تولید کار کنند و باید 12 ساعت کار کنند.
این شیفتها یک هفته روز و یک هفته شب است، که باعث میشود مادران نتوانند نظارت کافی بر فرزندان خود داشته باشند. این وضعیت، به ویژه برای نسل جدیدی که بیشتر در فضای مجازی وقت میگذرانند و از نبود حضور مادر در خانه رنج میبرند، خطرناک است و میتواند به بیهویتی و مشکلات اعتقادی آنها منجر شود. علاوه بر این، کارهای سخت و سنگین در خط تولید به بانوان محول میشود که در سنین پایین باعث مشکلات جدی مانند جراحی دیسک کمر، درد دست و پا و سایر مشکلات جسمی میشود. زنان در این شرایط، به اندازه سه کارگر مرد کار میکنند و مجبورند به دلیل نبود شغل و شرایط سخت زندگی، این کارها را انجام دهند.باید بگوییم از منظر روانشناسی رشد و دلبستگی، حضور مادر، به ویژه در سالهای اولیه زندگی و در ساعات شب، نقشی حیاتی در شکلگیری دلبستگی ایمن و ثبات هیجانی کودک ایفا میکند. شبهنگام، محیط خانه و خانواده معمولاً آرامتر است و فرصتهای بیشتری برای تعاملات عمیقتر و صمیمانهتر میان مادر و فرزند فراهم میشود. عدم حضور مادر در منزل طی شیفت شب، میتواند منجر به ایجاد اضطراب جدایی در کودکان، بههمریختگی ریتم خواب و بیداری آنها، و در بلندمدت، تأثیر منفی بر امنیت روانی و اعتمادبهنفس آنها داشته باشد. کودکان ممکن است احساس رهاشدگی یا عدم حمایت کافی را تجربه کنند که این موضوع میتواند در آینده به مشکلات رفتاری یا هیجانی در آنها منجر شود. همچنین، مادران نیز خود دچار فرسودگی شغلی و عاطفی میشوند که این امر به نوبه خود بر کیفیت ارتباط آنها با فرزندانشان تأثیر میگذارد.
همچنین از دیدگاه جامعهشناسی، معضل شیفت شب برای مادران، فراتر از یک چالش فردی، بازتابی از ساختارهای اجتماعی و اقتصادی است که انتظارات متضادی از زنان در جامعه امروزی ایجاد میکند. در بسیاری از موارد، مادران مجبور به انتخاب بین نیازهای اقتصادی خانواده و نیازهای عاطفی و تربیتی فرزندان خود هستند. عدم حضور مادر در شب، نه تنها بر رفاه فردی مادر و کودک تأثیر میگذارد، بلکه میتواند بر پویایی خانواده و نقشهای سنتی نیز اثرگذار باشد. این وضعیت، مسئولیت بیشتری را بر دوش پدر یا سایر اعضای خانواده برای مراقبت از کودک در ساعات شب میگذارد که ممکن است منجر به تقسیم ناعادلانه بار مسئولیت و درگیریهای داخلی در خانواده شود. همچنین، در مقیاس وسیعتر، میتواند به چالشهایی در فرآیند جامعهپذیری کودکان و انتقال ارزشها و هنجارهای خانوادگی منجر گردد.
منبع: فارس
