به گزارش متادخت، در روزگاری که الگوهای زیستی وارداتی، با تکیه بر جذابیتهای رسانهای و روایتهای سادهسازی شده، در پی بازتعریف هویت فردی و اجتماعی جوامع هستند، بازخوانی عمیق و واقعبینانه سبک زندگی ایرانیـاسلامی ضرورتی راهبردی و تمدنی به شمار میرود. این سبک زندگی، حاصل پیوند تاریخی فرهنگ ایرانی با معارف اسلامی است؛ پیوندی که در طول قرنها، توانسته همزمان پاسخگوی نیازهای مادی، معنوی و اجتماعی جامعه باشد و الگویی متوازن از زیست انسانی ارائه دهد.
خانواده؛ ستون اصلی جامعه سالم
در منظومه سبک زندگی ایرانیـاسلامی، خانواده جایگاهی فراتر از یک نهاد اجتماعی دارد؛ خانواده، کانون شکلگیری هویت، اخلاق و سرمایه انسانی جامعه است. تجربه عینی جامعه ایرانی و نیز شواهد جهانی نشان میدهد هر جا خانواده تضعیف شده، پیامدهای آن بهسرعت در قالب افزایش آسیبهای اجتماعی، احساس ناامنی، بحران هویت نسل جوان و کاهش همبستگی اجتماعی بروز یافته است.نگاه ایرانیـاسلامی، خانواده را عرصه تعامل مسئولانه زن و مرد میداند؛ تعاملی مبتنی بر محبت، تعهد، احترام متقابل و ایفای نقشهای مکمل. در چنین نگاهی، خانواده نه مانعی برای رشد فردی، بلکه سکوی پرتاب انسان بهسوی تعالی فردی و اجتماعی است. تحکیم خانواده، بهطور مستقیم با افزایش آرامش روانی، مسئولیتپذیری اجتماعی و حتی پیشرفت اقتصادی جامعه پیوند خورده است.
روایت پیشرفت بانوان؛ بازتعریف یک تصویر تحریفشده
یکی از مهمترین میدانهای نبرد گفتمانی امروز، روایت پیشرفت بانوان است. روایت مسلط رسانهای غرب، پیشرفت زن را اغلب در گسست از خانواده، تقابل با هویت مادری و حذف مؤلفههای اخلاقی تعریف میکند؛ در حالی که تجربه زیسته بانوان ایرانی، تصویری کاملاً متفاوت ارائه میدهد.بانوی ایرانی مسلمان، در چارچوب سبک زندگی ایرانیـاسلامی، توانسته است همزمان نقشهای خانوادگی خود را حفظ کند و در عرصههای علمی، مدیریتی، فرهنگی، اجتماعی و حتی کارآفرینی، حضوری فعال و اثرگذار داشته باشد. این الگو، نه یک ادعای نظری، بلکه واقعیتی عینی است که در دانشگاهها، مراکز پژوهشی، نهادهای اجتماعی و عرصههای خدمترسانی بهوضوح قابل مشاهده است.روایت این پیشرفتها، بهویژه زمانی که بر پایه واقعیتهای میدانی و تجربههای ملموس بنا شود، میتواند تصویر تحریفشده از زن مسلمان را اصلاح کرده و الگویی الهامبخش برای نسل جوان ارائه دهد؛ الگویی که در آن، پیشرفت با کرامت، و موفقیت با هویت جمع میشود.
حیا؛ زیرساخت اخلاقی سلامت اجتماعی
در کنار خانواده و نقشآفرینی بانوان، حیا بهعنوان یکی از ارکان مغفولمانده سبک زندگی ایرانیـاسلامی، نقشی بنیادین در سلامت فردی و اجتماعی ایفا میکند. حیا، صرفاً یک توصیه فردی یا ظاهری نیست، بلکه یک سازوکار عمیق اخلاقی برای تنظیم روابط انسانی و صیانت از کرامت انسان است.جامعهای که در آن حیا بهعنوان یک ارزش درونی نهادینه شده باشد، از امنیت روانی بالاتر، روابط اجتماعی سالمتر و کاهش تنشها و خشونتهای پنهان و آشکار برخوردار خواهد بود. حیا، بهویژه در پیوند با خانواده و نقش اجتماعی بانوان، نشان میدهد که اخلاق و حضور اجتماعی نهتنها در تعارض نیستند، بلکه مکمل یکدیگرند.
مسئولیت رسانه و نخبگان در روایت واقعیت
نکته کلیدی در این میان، چگونگی روایت این منظومه فکری است. اگر سبک زندگی ایرانیـاسلامی، تحکیم خانواده، پیشرفت بانوان و نقش حیا، صرفاً در قالب شعار یا کلیشههای تکراری بیان شود، نهتنها اثرگذار نخواهد بود، بلکه زمینه سوءبرداشت را نیز فراهم میکند. آنچه امروز بیش از هر زمان دیگر نیاز است، روایت صادقانه، مستند و مبتنی بر واقعیتهای عینی جامعه است.
نخبگان فرهنگی، رسانهها و کنشگران اجتماعی، وظیفه دارند با شناخت دقیق واقعیتهای میدانی، نمونههای موفق و الهامبخش را برجسته کنند و نشان دهند که این سبک زندگی، یک امکان واقعی و کارآمد برای زیست امروز است، نه الگویی متعلق به گذشته.
این یادداشت نشان می دهد که، سبک زندگی ایرانیـاسلامی، اگر بهدرستی تبیین و روایت شود، میتواند بهعنوان نقشه راهی جامع برای تحکیم خانواده، پیشرفت متوازن بانوان و ارتقای سلامت اخلاقی و اجتماعی جامعه عمل کند.آینده جامعه ایرانی، در گرو تقویت این گفتمان و تبدیل آن به تجربهای زیسته و ملموس است؛ گفتمانی که خانواده را محور، زن را کنشگر آگاه، و اخلاق را ضامن پایداری جامعه میداند.
منبع: فارس
