به گزارش متادخت، بانوان و نوجوانان دو رکن اساسی در جامعه هستند، از این رو ماه رمضان امسال فرصتی رقم خورده تا با استفاده از آیات روح‌بخش قرآن، دمی چند با این قشر هم صحبت شویم.

بانوان عزیز…

ارزشت در این چهاردیواری دیده نمی‌شود. تو که دستمزد نداری، چطور می‌خواهی با خانه‌داری آینده‌ات را تأمین کنی؟ نکند سال‌ها بعد، بدون پشتوانۀ مالی و اجتماعی، تنها بمانی؟ تمام زحمت‌هایت دیده نمی‌شود و تو در حال درجا‌زدن هستی. این زمزمه‌ها، بذر فقر هویتی و فقر مالی را در دل مادری می‌کارند که تمام وجودش را برای خانواده‌اش گذاشته است، تا به‌جای لذت‌بردن از معمار‌بودنِ کانون گرم خانواده، دچار حس بی‌ارزشی و نگرانی دائمی شود.به زن کارمند که برای استقلال و تأثیرگذاری تلاش می‌کند، می‌گویند: «همیشه زیر سایۀ مردان خواهی ماند. هر‌چقدر هم تلاش کنی، به جایگاه‌های بالا نمی‌رسی. نکند پروژه‌ات شکست بخورد و کارت را از دست بدهی؟ آیا با این حقوق کم، می‌توانی از پس هزینه‌های زندگی برآیی؟» و از آن بدتر، نجوا می‌کنند: «تو مادر خوبی نیستی، وقت کافی برای فرزندانت نداری». این نجواها، ترس از شکست شغلی، فقر جایگاه اجتماعی و نگرانی از تأمین معاش را با عذاب وجدان در‌هم می‌آمیزند و آرامش را از او سلب می‌کنند.خواهران من! این‌ها وعده‌های دروغینی هستند که ما را در یک دایرۀ ترس و اضطراب گرفتار می‌کنند؛ دایره‌ای که قدرت تصمیم‌گیری، آرامش روانی و اعتمادبه‌نفسمان را هدف قرار می‌دهد. این دقیقاً همان راهبرد دوگانۀ شیطان است که قرآن کریم به زیبایی آن را ترسیم کرده است: «الشَّیطَانُ یعِدُکمُ الْفَقْرَ وَ یأْمُرُکمْ بِالْفَحْشَاءِ وَ اللَّهُ یعِدُکمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا».

این آیه، تحلیلی عمیق از نبرد درونی ماست و از دو وعدۀ کاملاً متضاد پرده برمی‌دارد؛ وعدۀ شیطان که به فقر و فحشا ختم می‌شود و وعدۀ خداوند که نتیجۀ آن فضل و مغفرت است. به همین دلیل که همۀ ما تحت‌تأثیر تهدید و تطمیع شیطان، با فقدان امنیت روانی روبه‌رو هستیم؛ این فقدان امنیت، منشأ بسیاری از محاسبات غلط و تصمیم‌های اشتباه در زندگی ما می‌شود. شیطان، با بهره‌گیری از این راهبرد دوگانه، یک چرخۀ مخرب ایجاد می‌کند. این تهدیدها، امنیت روانی ما را نشانه گرفته و ما را در موضع ضعف و آسیب‌پذیری قرار می‌دهند. پس از ایجاد ترس و ضعف، شیطان با وعده‌های جذاب اما دروغین، راهکاری فریبنده برای فرار از آن فقر خیالی ارائه می‌دهد. در نهایت، چالش ترس (وعدۀ فقر) و فریب (امر به فحشاء) دست به دست هم می‌دهند و قدرت تصمیم‌گیری و محاسباتی ما را مختل می‌کنند و به‌جای اتکا به توانمندی‌های خود و توکل به خداوند و تلاش در مسیر درست، با یک محاسبۀ غلط در دام شیطان می‌افتیم. اما در مقابل این وعدۀ پوچ، وعدۀ خداوند قرار دارد: «مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا». خداوند به ما آرامش، بخشش و فزونی نعمت را وعده می‌دهد. او نمی‌گوید فقر نیست، بلکه می‌گوید: «نگران نباشید، من هستم». او نمی‌گوید مشکل پیش نمی‌آید، بلکه می‌گوید: «اگر مشکلی پیش آمد، آن را جبران خواهم کرد و فضل و بخشش خود را بر شما فرو می‌ریزم. پس نگران نباشید و با خیال راحت زندگی کنید».

در دنیای امروز، حملۀ شیطان بسیار پیچیده‌ و سنگین‌تر شده است. دنیایی که شبکه‌های اجتماعی و ماهواره‌ای، بی‌وقفه ما را به اومانیسم و خودخواهی دعوت می‌کنند؛ فرهنگی که می‌گوید: «اول خودت! آسایش، لذت و موفقیت تو از همه‌چیز مهم‌تر است». در چنین فضایی، بی‌تفاوتی نسبت به مشکلات دیگران، یک ارزش به حساب می‌آید. حتی تکنولوژی‌های پیشرفته نیز ما را به‌سمت این خودمحوری سوق می‌دهند. شبکه‌های اجتماعی به‌جای همدلی، حسرت و مقایسه را ترویج می‌کنند و فرهنگ مصرف‌گرایی و سرگرمی‌های فردی، ما را به بخل و انزوا می‌کشاند و از کمک به دیگران غافل می‌سازد.

راه مبارزه

بهترین و قدرتمندترین راه برای مبارزه با این وسوسه‌ها، دقیقاً عمل به نقطۀ مقابل آن است؛ انفاق، از خودگذشتگی و کمک به دیگران، با مال، جان، آبرو، زمان و هر امکانی که در اختیار داریم. انفاق، یک «نه» بزرگ به فرهنگ خودخواهی مدرن و یک «بلۀ» محکم به وعدۀ الهی است.هر‌گاه شیطان به ما وعدۀ فقر داد، به خودمان بگوییم: «خدای من، وعدۀ فضل و برکت داده است.» و این فرمول شکست‌ناپذیر را از مولایمان امیرالمؤمنین علی(ع) به یاد بیاوریم که فرمودند: «انفاق کن و به جایگزین‌شدن آن (از سوی خدا) یقین داشته باش.» و بدان که این یک معادلۀ الهی است.تحریم‌ها، نماد بارز وعدۀ فقر هستند. هدف اصلی آمریکا، این شیطان بزرگ، ایجاد ترس و ناامیدی در میان مردم و به‌ویژه زنان است. با این ابزار، آمریکا تلاش می‌کند جامعه را تحت فشار اقتصادی قرار دهد و القا کند: «اگر در برابر خواسته‌های ما تسلیم نشوید، اقتصاد شما نابود خواهد شد و زندگی‌تان از هم خواهد پاشید، به پیشرفت و تکنولوژی دست نخواهید یافت، از امکانات جهانی محروم خواهید شد، آیندۀ فرزندانتان به خطر خواهد افتاد و هرگز به جایی نخواهید رسید». این تهدیدها (فقر اقتصادی، رفاهی و اجتماعی، فقر آینده) دقیقا همانند وعدۀ شیطان، با هدف مختل‌کردن دستگاه محاسباتی جامعه صورت می‌گیرد تا مردم را به‌سمت ناامیدی و ترس سوق دهد.

در کنار این تهدیدها، آمریکا از حربۀ تطمیع نیز استفاده می‌کند. این تطمیع در قالب وعده‌های فریبنده و ظاهراً جذاب، در معنای وسیع کلمه هستند؛ وعده‌هایی مبنی بر همکاری، رفع تحریم‌ها و باز‌شدن مسیر پیشرفت: «اگر از آرمان‌های خود کوتاه بیایید، درهای پیشرفت را به روی شما باز می‌کنیم و رفاه را به کشورتان بازمی‌گردانیم.» و «اگر از ارزش‌های خود دست بکشید، آزادی‌های بیشتری به دست می‌آورید». این وعده‌ها، در واقع دعوتی است به خیانت به ارزش‌های انقلابی و آرمانی برای به‌دست‌آوردن آسایش و رفاه طبقاتی که برای بخش محدودی از جامعۀ ما فراهم شود و اکثر مردم را در بدبختی و گرفتاری نگه دارد. همان آسایش و رفاه طبقاتی که امروز در آمریکا شاهد آن هستیم. این تطمیع، همانند امر به فحشا، انسان را وسوسه می‌کند که برای فرار از فقر و سختی، از اصول خود دست بکشد.

حالا نوبت بانوان گرامی است که همواره نقش بی‌بدیلی در رهبری عواطف اجتماعی و ارادۀ مردم ایران داشته‌اید! این شمایید که باید مراقب خانواده و جامعۀ خود باشید تا شیطان نتواند دستگاه محاسباتی مردممان را مختل کند.

منبع: فارس