به گزارش متادخت، در بین اعتراضات مردمی ماجرای غیور زنی که با وجود اهانت گروهی افراد معلومالحال مشت گره خورده خود را پایین نیاورد و در کنار مردم ایستاد، شنیدنی است.
به گزارش متادخت، صفورا نعمتیزاده جونقانی ساکن شهر جونقان از توابع استان چهارمحال و بختیاری، دارای مدرک دکتری فیزیک اتمی از دانشگاه شهید بهشتی تهران در اعتراضات مردمی روزهای اخیر تجربهای تلخ اما باشکوه را سپری کرد.
آن زمان که برای ایستادن در کنار مردم حتی اهانت شنید اما حاضر به سکوت نشد. فریاد الله اکبر سر داد و فاصله اعتراض به حق و اغتشاش را معنی کرد. با ایشان در مورد ماجرای آن روز گفتگویی داشتیم که در اختیار شما مخاطبان گرانقدر است.
- اگر بخواهید آن روز را از نگاه خودتان روایت کنید، نقطه آغاز این روایت کجاست؟
در فضای مجازی فراخوان روز چهارشنبه ساعت ۳، دهم دیماه را دیدم. نگران بودم که نکند به اسم اعتراض بخواهند اوضاع شهر را ملتهب کنند و اعتراض به اغتشاش تبدیل شود. با خودم گفتم میروم اگر اعتراض مسالمتآمیز بود که خب حق مردم است و باید انجام شود اما اگر بخواهند حاشیه ایجاد کنند و احیاناً اهانتی به نظام مقدس جمهوری اسلامی و یا ولایت بکنند، حتماً ورود کرده و دفاع میکنم.
- چه عاملی باعث شد تصمیم بگیرید نسبت به آنچه در حال وقوع بود واکنش نشان دهید؟
اهانت به ساحت مقدس ولایت برام قابل تحمل نبود. با عبارت «اللهاکبر/ خامنهای رهبر» از جایگاه نائب حضرت بقیهالله(عج) دفاع کردم.
- اولین تصویری که هنوز بعد از آن روز از ذهنتان پاک نشده چیست؟
بُهت جمعیت بعد از شنیدن شعار «اللهاکبر/ خامنهای رهبر» و سکوت سنگینی که برای چند لحظه در آن فضا حاکم شد، تصویری است که هنوز آن را مقابل چشم خود میبینم.
- آن لحظه بیشتر میترسیدید یا عصبانی بودید؟ آیا لحظهای بود که فکر کنید «کاش وارد این ماجرا نمیشدم»؟
ترس که ابداً وجود نداشت. از اینکه به ساحت ولایت تعرض شده بود عصبانی بودم و این عصبانیت به دلیل اهمیتی والایی بود که برای جایگاه نائب امام زمان(عج) قائل بودم.
هرگز لحظهای تردید نکردم و اگر دوباره جماعتی بخواهند حماقتشان را تکرار کنند، قطعاً و بدون شک دوباره مقابل آنها خواهم ایستاد.
- آیا کسی شما را تهدید لفظی یا فیزیکی کرد؟ واکنش مردم اطراف چه بود؟
نوجوانان فریبخوردهای در جمعیت حضور داشتند که اهانت میکردند و با پرتاب سنگ و برف و ترقهآتشزا میخواستند من را از کارم منصرف کنند. اما در طول ۹۰ دقیقهای که کل شهر را دور زدند، همراه آنها بودم و فقط ذکر «اللهاکبر/ خامنهای رهبر» را تکرار میکردم.
هیچکسی همراهی نکرد. تعدادی از افراد توصیه به ترک محل میکردند و تماشاچی هم زیاد بود.
- حضور و واکنش شما بهعنوان یک زن در چنین موقعیتی چه ابعاد متفاوتی داشت؟
شجاعت و صلابت یک خانم در آن موقعیت برای خیلیها قابل باور نبود و از آن بهعنوان یک حرکت بسیار تحسینبرانگیز یاد میکنند و اینکه بعضیها میگویند اقدام شما به ما انرژی داد تا در این مسیر حرکت کنیم.
- آیا در آن لحظات به خانواده خود و پیامدهای احتمالی این اتفاق برای آنان فکر میکردید؟
الگوهای ما اهلبیت علیهمالسلام هستند. نه جانمان عزیزتر از جان مبارکشان است نه آبرویمان والاتر از آبرویشان.
- به اعتقاد شما طرح درست مطالبات چطور باید اتفاق بیفتد؟
شناسایی دقیق مشکلات و ریشهیابی آنها. یافتن راهحل و ارائه آن به مسئولان و نیز کمک به مسئولان جهت حل مشکلات.
میتوان با دعوت از مسئولان در یک مکان مشخص مانند سالن اجتماعات یا مسجد، مطالبه منطقی را انجام داد به این صورت که چند نفر با مطالعه قوی و داشتن اطلاعات دقیق از شرایط صحبت کرده و مشکلات را بیان نمایند.
- مصاحبه و تنظیم: [ونوس بهنود]
